NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POSTACI, ORGANIZACJE, MIEJSCA, WYDARZENIA I WIERZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
WRZESIEŃ 1995 ANPYEONG-GUN, GYEONGGI-DO
ODCINEK 1
Detektywie Kim, proszę na nas zaczekać.
Nie wchodź sam.
Pospieszcie się.
Widzisz?
Patrz uważnie.
Nie każdy dostaje szansę,
żeby zobaczyć własną śmierć.
Wiesz, ile średnio żyje człowiek?
Jakieś 70 lat.
Wiesz, co jest najpiękniejsze
w tym gównianym świecie?
Czy jest się ładnym czy brzydkim,
bogatym czy biednym,
złodziejem czy sędzią,
zanim minie sto lat, śmierć upomni się o każdego.
Chcesz żyć, prawda?
Miliardy ludzi na tym świecie umrą
w ciągu kolejnych stu lat.
Różni ich tylko to, kto pożyje parę lat dłużej.
Nie byłoby lepiej mieć to z głowy?
Nie ogarnął cię spokój?
Wybieraj.
Co jest?
Niech mnie pan nie zabija.
Dlaczego pan mi to robi?
Proszę, nie.
Proszę!
Byłabyś dobrą aktorką.
Trochę się spóźniają,
nie sądzisz?
Ładna jesteś jak na policjantkę.
Pewnie dlatego wybrali cię na przynętę.
Idź do diabła,
psycholu.
Kolejną poślę między oczy.
Rzuć to.
- Oficer Han. - Detektyw Kim.
Nic ci nie będzie, wytrzymaj.
Od dwóch lat bawimy się w kotka i myszkę.
Wreszcie się spotykamy.
Nieprawdaż, detektywie Kim Nak-cheonie?
Zostawiłem mnóstwo tropów, ale durne gliny
skupiały się nie na tym, co trzeba.
Ale ty jesteś inny, detektywie.
Gadatliwy z ciebie morderca.
Odłóż siekierę albo odstrzelę ci łeb.
Zrobiłeś się zbyt zachłanny.
Wiem, że desperacko chciałeś mnie złapać,
ale nie sądziłem, że zrobisz przynętę z koleżanki po fachu.
Odłóż siekierę, dupku!
Spokojnie.
Odsuń się. Już.
Nie!
Trzeba było nie odwracać wzroku od swojej przynęty.
Drań.
Nie chcesz wiedzieć, kto jest moim następnym celem?
Mam dwa.
Sukinsyn.
Pierwsza będzie miła i ładna ekspedientka ze spożywczaka.
Musi tam pracować, bo jej mąż zarabia ochłapy.
Druga to dziewczynka z przedszkola Saetbyeol.
Córka ekspedientki.
Wiesz co?
Granica między bólem a przyjemnością jest bardzo cienka.
Najpierw zabiję małą, żeby matka to zobaczyła,
a potem zabiję też ją.
Ból, jaki poczuje na widok śmierci córki,
będzie niewyobrażalny.
Ale krótki, bo sama zginie niedługo później.
Kto będzie cierpiał najbardziej?
Mężczyzna, który jednego dnia
straci ukochaną córkę i żonę.
To na niego spadnie ten ból.
Śmiało. To nic wielkiego.
Pierwszy raz jest najtrudniejszy.
Spójrz na siebie.
Jesteśmy tacy sami.
Detektywie Kim!
Odłóż siekierę.
Nazwisko.
Nazywasz się Hwang Dae-du?
Duszenie...
jest niezwykle fascynujące.
Najpierw człowiek się miota, desperacko próbuje przeżyć.
Numer identyfikacyjny 620813...
Ale pod koniec przestaje stawiać opór.
Jeśli myślicie, że to z braku sił,
jesteście w błędzie.
Człowiek czuje wtedy przyjemność, jakiej nigdy wcześniej nie zaznał.
Gdybym w tym momencie przestał dusić ofiarę,
chciałaby mnie zabić za to, że przestałem.
Wy zadajecie innym tylko ból.
Aresztujecie ludzi,
zamykacie ich, a nawet zabijacie.
Mimo że trwa to tylko chwilę,
ja daję ofiarom niesamowitą rokosz.
Kto z nas jest gorszy?
Zamknij się, Hwang Dae-du.
Miejmy to z głowy. Nakręcacie mnie.
HWANG DAE-DU ZMARŁ 30 GRUDNIA 1997
20 LAT PÓŹNIEJ
- Co ty robisz? - Co jest...
- Świnie! - Powstrzymajcie go.
- Tchórzysz? - Co z nim?
Zmierzcie się ze mną!
Kopę lat, detektywie Kim Nak-cheonie.
Trochę się denerwuję.
- Jest młody, ale widzi przyszłość. - Jest aż tak dobry?
- Oczywiście. - Podobno jest niesamowity.
Przystojny i skutecznie przepowiada przyszłość.
Naprawdę jest taki dobry?
Podobno tak. Przepraszam.
Mówią, że wie wszystko, zanim jeszcze zdąży się usiąść.
Niesamowite.
Myśli pani, że sprawi, żeby mąż mnie nie zdradzał?
Spokojnie, to jego specjalność.
Wiem to od przyjaciółki.
Ma niesamowitą twarz. W moim typie.
Mógłby być gwiazdą.
- Przystojniak. - Gdyby śpiewał,
- zostałabym jego fanką. - Ja też.
Mógłby śpiewać w zespole po godzinach.
Na samą myśl się uśmiecham.
Marzy pani o karierze aktorki.
Skąd pan wiedział?
Proszę mnie o to nie pytać.
Nie zdradzę tajemnic zawodowych.
Przepraszam.
Mam szansę zostać aktorką?
Ma pani odpowiedni wygląd.
Ale czegoś pani brak.
Czego?
Nie widzę w pani aurze dohwasal.
Dohwasal?
Nie ma pani uroku, który przyciąga innych.
Trzeba czegoś więcej niż ładnej buzi i atrakcyjnego ciała.
Jeśli aktorka nie oczaruje widowni, będzie jak manekin.
Co powinnam zrobić?
Wypełnić lukę.
Proszę podać mi dłoń.
Aury szamanów i aktorek są bardzo podobne.
Jeśli będzie pani blisko kogoś, kto ma pożądane cechy,
wasze aury się połączą.
- Bądźmy przez rok parą. - Słucham?
To będzie skuteczniejsze niż talizman za miliony wonów.
Zwykle nie wiążę się
z ludźmi ze zwykłego świata,
ale pani pasja mnie poruszyła.
Dobry zarobek.
Kocham zapach pieniędzy.
Czego tu szuka zbir?
To figurka bóstwa gór?
O matko.
Jak mogę panu pomóc?
Spróbuj zobaczyć,
co cię czeka za pięć minut.
- Co? - Zgadnij.
Przepraszam.
To się nie powtórzy, proszę o wyrozumiałość.
Błagam.
To chciałeś usłyszeć?
Nie żądam pieniędzy ani darów.
Same do mnie wracają. Nie jestem przestępcą.
Romansujesz z klientkami, które chcą poznać swoją przyszłość.
Jesteś podrywaczem.
Proszę wskazać mi przepisy, które pana zdaniem złamałem.
Co za wariat.
To przestępcy najczęściej gadają o prawie i przepisach.
Niebezpiecznie sobie pogrywasz
z prawem i etyką.
- Naprawdę jest pan z policji? - Co?
Cholera.
Rety...
Podobno jesteś szamanem.
POLICJA KANG PIL-SEONG
Twoje duchy nie mówią, czy jestem gliną czy oszustem?
Daruj sobie gadki
i powiedz wreszcie, jakie prawdziwe przestępstwo popełniłem.
To zabawne, że szaman mówi o prawdzie.
Słuchaj.
Nie mówiłem, że chcę cię aresztować.
Przyszedłem dać ci ostrzeżenie.
Nie pogrywaj z kobietami.
W końcu to konfucjański kraj.
Policja? Przyszedł do mnie facet, który wygląda jak gangster.
Pokazał mi policyjny identyfikator i grozi mi...
No nie.
Daj spokój.
Mistrzu Bae, może lepiej...
porozmawiajmy. Zaskoczył mnie ten telefon.
Nie wykorzystuj mnie więcej, żeby załatwiać osobiste sprawy.
Jestem detektywem wydziału specjalnego!
Nie będę się zniżał i polował na twojego byłego.
Moja złość nie minie, póki jego życie się nie posypie.
- Nie jestem chłopcem na posyłki. - Dlaczego zniszczyłeś bar?
Naprawa kosztowała mnie trzy miliony wonów.
Bo musiałem dorwać gangstera.
Mam obowiązki.
Wyglądało, jakby to on cię dorwał.
Daruj sobie.
Pamiętaj,
że musisz mi dać dokładnie trzy miliony. Jasne?
Dobra. A teraz jesteśmy kwita, wyświadczyłem ci przysługę.
Była warta milion.
No weź.
Jeśli nie oddasz mi pieniędzy, pozwę cię.
Musisz tak przesadzać?
Jak możesz...
Tak, komendancie. Zaraz będę.
Mówię, że już jadę.
Już wychodzę.
Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś mi pomożesz.
Zapraszamy ponownie!
Weźmy kilka takich.
To będzie hit.
Cztery i pół kilograma.
Kilogram kosztuje 30 000 wonów,
czyli cztery razy 30 plus pół kilo...
Razem 135 000 wonów.
Jeszcze to.
Zeskanowałam już kartę.
Zapłacę gotówką.
Za tę minimum 5000 wonów.
To jedna z naszych najładniejszych bluzek.
Słucham?
Mówiłam... że 2000 wystarczą.
Przegięłaś z ceną.
Zanim te ciuchy przyjechały z zapyziałego magazynu,
były zwykłymi szmatkami z wyprzedaży.
Ale po tym, jak poznały Hong Seo-jeong,
zmieniły się w moim sklepie w luksusowe ubrania.
Cena uwzględnia
koszty pracy specjalistki, która potrafi
odnaleźć perełkę pośród sterty szmat.
Uwzględnia też moją zasługę, jaką było zrobienie z ciebie partnerki
i odkrycie twojego talentu.
Racja. Zasługujesz na klepnięcie w plecy.
Obie skorzystamy na naszej współpracy.
Ty sprzedajesz online, ja stacjonarnie.
Czego tym razem ode mnie chcesz?
Jesteś jakąś szamanką albo czytasz w myślach.
Słuchaj.
Robisz coś od czwartku do niedzieli?
Lecę do Hongkongu ze znajomymi ze studiów.
To dobra okazja, żeby podejrzeć trendy.
Jeśli masz czas,
może mogłabyś zaopiekować się sklepem?
Do Hongkongu? Ze znajomymi ze studiów?
Kolega ze studiów
to też znajomy.
Masz klienta.
Wychodzę.
Czyli się zgadzasz?
Zastanowię się.
Dzień dobry.
Twoje życie jest do kitu.
Pierwszy dzień w wydziale specjalnym, a siedzisz w aucie na obserwacji,
- zamiast świętować. - Nie szkodzi.
Dlaczego chciałeś zostać policjantem?
Żeby chronić obywateli i prawa...
Bzdura. Kto w to wierzy?
To nie rozmowa o pracę.
A pan czemu został policjantem, detektywie Choe?
Chciałem tego od 1995 roku,
gdy miałem 12 lat.
Ojciec przyniósł do domu film.
Byle do jutra.
Z Lesliem Cheungiem.
Stał na ulicy w deszczu
w skórzanej kurtce.
Stłukł swojego brata, który został gangsterem.
Poruszyła mnie wizja samotnego detektywa.
Niech pan się schowa!
To Kim Sang-hun.
- Gdzie? - Pokazał się.
To Kim Sang-hun.
Kim Sang-hun...
Ten facet
tak wyglądał?
Przepraszam. Zaszła pomyłka.
Nie jesteś zbyt bystry.
Detektyw musi mieć dobre oko.
- Zapamiętam tę radę. - To coś zmieni?
Przepraszam.
Nie bombarduj mnie formułkami.
Tak jest.
Tak, komendancie?
Pokazał się?
Na pewno dziś się pojawi,
wypatrujcie go.
Tak jest.
Czuję w kościach, że to dziś.
- Gdzie detektyw Kang? - Cóż,
przed chwilą rozmawialiśmy.
Obserwuje miejsce, do którego pewnie ucieknie podejrzany.
Dobra. Posłuchaj uważnie.
Gdy się pojawi, złapcie go, zanim wejdzie do domu.
To by skomplikowało sprawy.
Ćpuni często mają broń, uważajcie.
Oczywiście. Jesteśmy do usług.
Zaczynał pan wtedy, co detektyw Kang?
Co?
Nie poznałeś jeszcze Pil-seonga.
Nie.
To świetny detektyw.
Jakby miał tę robotę w genach.
Cholerna pogoda.
- Zamarzam. - To człowiek,
który potrafi wytrzymać długą obserwację w terenie
nawet przy dwudziestostopniowym mrozie.
Jest aż tak oddany pracy.
Jeszcze nie otworzyłem. Mogę wymienić?
- Słucham? - Wezmę też coś do jedzenia.
Co tu wybrać...
Tak poświęca się chwytaniu przestępców,
że nie pozwala sobie na przerwy.
To perfekcjonista.
Nie wolno tu pić alkoholu.
Jasne.
Dzięki wieloletnim treningom sztuk walki
ma ciało ze stali.
Ale się przeraziłem. Co to, do diabła?
Jest nieustraszony...
- Rety. - ...nawet jeśli wokół latają kule.
Jego odwaga
wywołuje gęsią skórkę nawet w gorący dzień.
Nie muszę nawet wspominać,
że jako detektyw dorównuję Kang Pil-seongowi.
Jeśli chcesz coś osiągnąć w wydziale specjalnym,
nie zachodź nam za skórę.
My gramy tu pierwsze skrzypce.
- Dobrze. - Musisz wiedzieć,
jak wykonywać rozkazy i czasem stawiać nam drinki.
Przy okazji, uwielbiam jagnięcinę...
Co jest?
Przepraszam. Pomyliłem się.
Masz w sobie coś wkurzającego.
Może zagramy w węża? Przegrany stawia bilety do kina.
Dobra.
Ja zacznę.
Poczta.
„A”.
A niech mnie. Co oni wyprawiają?
- Autobus. - „S”.
Stek bzdur.
Skarb.
„B”.
Boże, litości.
Be, be, be, kocham cię
Rety, jesteś taka słodka.
Jestem pewien, że się tu pojawi.
Hej!
To chyba on.
Tak.
Nazywaj mnie „mistrzem intuicji”.
Tak, komendancie Yu?
Nam-hyeon, jest tutaj.
Chyba nas zauważył, pospieszcie się.
Tak jest. Idziemy.
- Dobrze. - Zaczynasz z grubej rury.
Gdzie mój but?
Tutaj.
Co jest...
Co tak długo?
Oddzwonię.
- To trwa za długo. Idziemy. - Jasne.
Sang-hun, kopę lat. To ty, prawda?
Bierz go!
- Panie komendancie! - Łapcie drania!
- Świnia! - Dorwijcie go!
- Za mną. - Dobrze.
Biegiem.
Cholera!
Hej!
Gnojek.
Cholera.
Świnia!
Pil-seong, podejrzany zmierza w twoją stronę!
Cholera!
Sang-hun.
- Gdzie ci się tak spieszy? - Kurde.
Zajęty z ciebie człowiek, co?
Idiota.
Hej!
Niech cię diabli!
Dupek.
Cholera.
Zostaw mnie.
Kurwa!
Ty śmieciu.
Świnia.
Panienko, uderz tego gnoja!
Pomóż mi!
- Śmiało. - Pomocy!
Walnij tego palanta.
Pomóż mi.
- Który jest zły? - Uderz go!
- Ty... - Pomóż mi, proszę.
Miałaś walnąć jego.
Gdzie oni są?
Tutaj!
Łapcie go.
Nie!
Nic panu nie jest?
Ty idioto.
Przywaliłeś nie temu, co trzeba!
Czego ty go uczyłeś?
- Ten idiota... - Dorwałem go!
- Jesteś cały? - Tak.
Szybciej.
Idziemy.
Oboje jesteście oskarżeni o napaść.
Do środka.
Czy to nie oczywiste?
Każdy by uznał...
że wygląda na przestępcę.
Tak. Każdy by pomyślał...
Oszalałeś?
Wracaj na kanapę.
Co za wstyd.
Pil-seong, od jutra ładniej się ubieraj.
Idź do fryzjera, ogól się...
Rozumiem, że ona się pomyliła,
ale jak ty mogłeś nie odróżnić przestępcy od policjanta?
Skandal.
Przeproś go, pętaku.
Przepraszam, że pana znieważyłem
i rozczarowałem.
Obiecuję poprawę
i postaram się zasłużyć na pana pochwałę.
Nam-hyeon,
on zawsze tak gada?
Panie Formułka,
później sobie o tym pogadamy.
Jestem ciekaw, czy zdołasz powalić
jakiegoś przestępcę, zanim przejdę na emeryturę.
Doczekam się?
Cholera, daj mi spokój.
Co z tą młodą damą?
Musi zapłacić mi za lekarza.
Chciała tylko pomóc.
Niewielu obywateli ma taką odwagę.
Co jest odważnego w atakowaniu policjanta?
Co się tak gapisz? Wkurzasz mnie.
Ja...
zapłacę za pana lekarza.
Nie trzeba.
Gada tak, bo mu wstyd.
To już wszystko,
może pani wracać do domu.
Chwileczkę.
Pil-seong, ona mieszka
w tej samej dzielnicy co ty.
Bądź dżentelmenem i odwieź ją do domu.
Dobra?
Co?
Sama dojechałabym do domu.
Ale wsiadłaś do auta.
Teraz czuję się niezręcznie.
Gdzie pracujesz?
Mam sklep internetowy z ciuchami.
Nie jestem przekonany do zakupów w internecie.
Pełno tam oszustów.
Co nie?
Zawsze jesteś taki kąśliwy i uprzedzony?
Taka praca.
Cholera.
- Zabierajcie się. - Jasne.
Dajcie im spokój!
- Boże. - Szybko.
W takim tempie nic nie zarobimy.
Jasne.
To też?
Policja robi nalot na stoiska,
niech pani wróci później.
- Dziękuję! - Żaden problem. Proszę przyjść później.
Dobrze. O rety.
Rok temu ktoś zadźgał faceta na ulicy.
- Czemu? - Bo się gapił.
Mam przy sobie pistolet.
Nie boisz się mnie?
Pewnie, że tak. Walnęłaś mnie w łeb mopem.
Nie o to mi chodziło.
Naprawdę...
cię nie przerażam?
Walczymy na spojrzenia?
Dziwne.
To nie jest twoje powołanie.
Co?
Cóż...
masz zbyt czystą duszę
na tak brutalną pracę.
W tej okolicy mieszkają sami jasnowidze?
Jesteś spokrewniona
z mistrzem Bae?
Z kim?
To pseudomedium.
Co za dupek mnie obgaduje?
Wracaj.
Widzisz duchy i dusze,
więc jak mogłaś
pomylić mnie z przestępcą?
No cóż.
Wtedy się wyłączyłam.
Co ona wygaduje, do diabła?
Tak w ogóle...
Serio wyglądam jak zbir?
Aż tak źle?
Tak.
Nieważne.
Nie gap się na mnie. Głupio się czuję.
- Jedź. - Jest czerwone.
Zobaczyłaś ducha?
Niezły wóz. Kiedy ja się takim przejadę?
Żądza krwi...
Mieszkasz pięć minut ode mnie.
Dobranoc.
Czy...
często masz paraliż senny?
Co?
Miewasz halucynacje
albo czy można łatwo cię przestraszyć?
Serio?
Nieważne.
Proszę.
Co to?
Moja wizytówka.
Jeśli zauważysz coś takiego,
skontaktuj się ze mną.
Zapłacisz za moją terapię?
Nie wiem, czy to się da wyleczyć, ale...
No dobra,
- pójdę już. - Dobranoc.
HONG SEO-JEONG
Świat jest pełen wariatów.
Wkurzające.
Czy często masz paraliż senny?
Miewasz halucynacje
albo czy można łatwo cię przestraszyć?
Cholera.
Kurde.
Co jest?
Co to było?
Cholera.
To wszystko przez tę wariatkę!
Cholera.
Boże!
Cholera.
Ogarnął je chaos.
Jasna cholera.
Nagle...
Nie ma co oglądać.
Dziękuję za odwiedziny. Dziękuję za zaproszenie.
To proste.
Dowiedzmy się, co to znaczy.
Dziękuję za odwiedziny.
To mówi gospodarz.
„Dziękuję za odwiedziny”.
Zmieńmy wartości.
Ile wynosi pochodna z zera?
Jeden razy jeden dzielone na jeden kwadrat.
Co to nam daje?
Odpowiedź to jeden.
Na dzisiaj to wszystko.
Powodzenia jutro na próbnym egzaminie.
Zacznijcie od najłatwiejszych pytań.
- Nie traćcie czasu na trudne. - Dobrze.
Świetnie się spisaliście. Powodzenia.
Dobrze.
Proszę, nie zabijaj mnie.
Zrobię, co zechcesz.
Tylko mnie nie zabijaj.
Zrobię wszystko. Nie zabijaj mnie.
Proszę.
Nie zabijaj mnie!
Nie, błagam! Pomocy!
Jesteś.
Prawdziwa masakra.
Jaki degenerat zrobiłby...
Zidentyfikowaliście ją?
Kojarzysz szkołę za urzędem podatkowym?
Uczyła tam matematyki.
Jeszcze miesiąc temu uczyła moją córkę.
Cholera.
Rany.
Widać coś na kamerach?
Na kamerze z parku widać, kiedy przyjechało auto,
nikt inny tu nie wjeżdżał ani nie wyjeżdżał.
Są więc dwie możliwości.
Sprawca był z nią w samochodzie
albo czekał tutaj
i wiedział, że ona tu przyjedzie.
Istnieje prawdopodobieństwo,
że się znali i zaplanowali spotkanie.
Jeśli spotykali się nocą w ustronnym miejscu,
pragnę zasugerować, że istnieje prawdopodobieństwo,
iż byli kochankami.
Lepiej zapragnij się w to nie mieszać.
Kij z tym, jak zabójca się tu dostał,
ale kamery powinny uchwycić, jak stąd uciekł.
Ale na żadnej nic nie ma.
- Są inne wyjścia? - Nic nam o takich nie wiadomo.
To gdzie się podział morderca? Przepłynął przez rzekę?
Skalpel.
Ssak.
SALA OPERACYJNA
Panie doktorze.
Jak poszła operacja?
Dobrze. Nie ma powodu do zmartwień.
- Rety. - Dziękujemy, doktorze.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Dzień dobry. - W czym mogę pomóc?
Zapraszam do gabinetu.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
ZAKAZ WSTĘPU ŚLEDZTWO W TOKU
To mi nie daje spokoju! Gdzie się podział morderca?
Myślisz, że komendant ma rację?
Przepłynął rzekę?
Czekajcie.
Słyszeliście to?
Cholera!
Masz pięć lat czy co?
Nawet pięciolatek by się tego nie przestraszył.
Nie rób tego więcej.
Tu też jest przejście.
Słuchajcie,
pójdę tędy.
Co?
Czekajcie na mnie!
Widziałeś, jak poleciał?
Przestań wałkować temat.
Zrobię ci ładną fryzurę.
Wiem, że to nieprzyjemne,
ale bez sekcji zwłok śledztwo stanie w miejscu.
Mam nadzieję, że pan rozumie.
Ona nigdy...
nie była dla nikogo niemiła.
Była uprzejmą osobą.
Jak ktoś mógł się posunąć do...
Przepraszam.
No proszę.
Jaka ładna lalka. Jak ma na imię?
Słodzia.
Ty jesteś słodsza. Jak się nazywasz?
Kim Eun-yu. Mam pięć lat.
Ładne imię. Umiesz bawić się sama.
Niech pan nie mówi tacie,
ale mama obiecała, że jutro kupi mi nową lalkę,
bo sama grzecznie myję zęby.
Tak? Czemu mam nie mówić tacie?
Mówił, że mam już za dużo lalek.
Co za skąpiradło.
Co to znaczy?
Nie musisz wiedzieć.
Czemu tata nie wraca?
Rozmawia z policjantem.
Zaraz wróci.
Mama znowu go okrzyczy.
„Gdzie znów polazłeś z Eun-yu?”
Tata!
Mama na nas czeka, wracajmy do domu.
Pewnie.
Niech pan nie mówi tacie.
Napijesz się wina?
Chciałbym,
ale muszę się przygotować do seminarium.
Przepraszam.
SERYJNY MORDERCA HWANG DAE-DU
ROZPOCZĘCIE ROZPRAWY
HWANG DAE-DU NIE JEST CHORY PSYCHICZNIE
SKAZANY ZA CZTERY PRZESTĘPSTWA JEDNEJ NOCY ZABIŁ TRZY OSOBY
HWANG DAE-DU SKAZANY NA ŚMIERĆ
NAJWYŻSZA KARA
Kopę lat, detektywie Kim Nak-cheonie.
Kim jesteś?
Poważnie?
Jestem Hwang Dae-du.
Hwang Dae-du nie ukrywa się przed swoim celem.
Lubi patrzeć
na przerażone twarze ofiar.
Kiepski z ciebie naśladowca.
Czyżby?
Lepiej się przyłóż. Wtedy ci uwierzę.
Jesteś w rozsypce, ale nie straciłeś głowy.
Nieważne.
Odeślę cię do Hwang Dae-du,
życzę miłego spotkania.
Do zobaczenia niedługo.
Jest tu kto?
To kosztuje 200 000 wonów?
Matko, przeraziłaś mnie.
Co tu robisz?
A co się robi w sklepie? Chcę coś kupić.
Dla kogo?
Dla mojej dziewczyny.
Nosi tylko firmowe ciuchy.
Nie wiem, czy by to założyła.
Co znowu?
Nie masz dziewczyny.
Nie wierzę. Co ty sobie o mnie myślisz?
Że jestem zboczeńcem?
Po co bym tu przychodził, gdybym nie miał dziewczyny?
Bo chcesz iść ze mną na drinka.
Mój instynkt zwykle mnie nie zawodzi.
Czuję, czy ktoś jest winny,
gdy tylko spojrzę mu w oczy.
Czuję to w kościach. Przejrzę każdego.
Jakbym był jakimś medium.
Widziałeś kiedyś ducha?
Wiesz,
są dwie rzeczy, w które nie wierzę.
W szamanów i duchy.
To dziwne.
Byłam pewna, że je widziałeś.
Zaczyna się.
Jesteś młoda. Nie masz lepszych zajęć?
Naoglądałaś się filmów o duchach
za dzieciaka?
Słuchaj.
Duchy istnieją naprawdę.
Widziałaś jakiegoś?
Właśnie! Też nie widziałaś.
Widzę je nawet teraz.
To gdzie one są? Słucham.
Tam.
Po twojej prawej.
Jesteś nienormalna.
Drugi jest po twojej lewej. Chwila.
- Ten coś niesie. - No nie mogę.
- Cholera. - Przestraszył mnie pan.
Cholera.
Jeszcze gorące. Proszę pokroić przed jedzeniem.
Dobrze.
Prawie dostałem zawału.
Nie strój sobie ze mnie żartów.
Wiesz, jakich ludzi najbardziej nienawidzę?
Tych, którzy wykorzystują cudzą desperację.
Wielu daje się nabrać szamanom
i tracą miliony na udawane egzorcyzmy.
Na posterunek codziennie przychodzą tacy ludzie.
Ale oszustwa szamanów nie są uznawane za przestępstwo.
Oszukują ludzi, nie łamiąc prawa.
Interesuje cię ta branża?
Mam cię komuś przedstawić?
Znam doświadczonego nauczyciela.
Wspominałem o nim. Mistrz Bae.
Załapałam. Wystarczy.
Po co mnie nabrałaś? Od razu się wydało.
Skoro jesteś taka dobra,
przepowiedz mi przyszłość.
Repertuar szamanów jest przewidywalny.
Mówią rzeczy typu: „Przechodzisz trudny okres”.
Każdy ma czasem trudny okres.
Mówią, że masz jakiś problem czy coś.
Człowiek bez problemów nie chodzi do jasnowidza.
Przecież nie idą się tam chwalić idealnym życiem.
Słuchaj.
Pewnie myślisz, że masz dar jasnowidzenia,
bo przeczytałaś kilka dziwnych książek,
ale nie bądź głupia. Zajmij się czymś uczciwym.
Nie rób z siebie oszustki.
Biorąc pod uwagę, w jaki sposób odeszła,
nic dziwnego, że wciąż cię to dręczy.
Co?
Czujesz mieszankę pogardy, złości i tęsknoty.
Chcesz zaleczyć rany, ale nie wiesz jak.
Udajesz, że już cię to nie prześladuje.
Siedmioletni chłopiec
znalazł ciało matki, która się zabiła.
Ten ból musiał być nie do zniesienia.
Twoje serce pękło
i to stłumiło twoje emocje.
Kim jesteś?
Skąd o tym wiesz?
Jest cała i zdrowa.
Dobra robota.
Możesz odpocząć.
Dzieje się coś złego.
Z sekcji zwłok wynika,
- że śmierć zadano metalowym narzędziem. - Przypadkowa ofiara?
To pasuje do profilu seryjnego mordercy.
Czemu widzę duchy?
Twoje trzecie oko się otworzyło.
Czyli będę widział duchy do końca życia?
Słyszał pan o detektywie o nazwisku Kim Nak-cheon?
To on dorwał Hwang Dae-du.
Seryjnego mordercę, który w pięć lat zabił 30 osób.
Czemu przywiozłeś mnie na miejsce zbrodni?
Spójrzcie na to!
Psychol!
Napisy: Małgorzata Fularczyk